Een postkantoor in Nieuwerkerk zonder de naam Muit was ondenkbaar.
Bijna 120 jaar, van grootvader Jan tot achterkleinzoon Arnout, maakt de familie Muit deel uit van het personeelsbestand in Nieuwerkerk aan den IJssel.
En om het verhaal compleet te maken; oma Muit bestierde jarenlang een postagentschap in het IJsseldorp.
“De post zit ons in het bloed,” erkent Jaap Muit lachend.
Hij was de derde generatie die als postbode de inwoners van Nieuwerkerk van post voorzag.
“Mijn opa Jan trad in 1896 in dienst als postbode. Een vaste baan, maar zeker geen vetpot. Daarom kluste hij bij als doodskistenmaker en verzekeringsagent.
De bestelling gebeurde toen nog volledig te voet, en dat kwam hem op een paar versleten knieën te staan. Opa werd daardoor al vrij jong afgekeurd,” kent Jaap de familiegeschiedenis.
Het postkantoor zat toen tussen de Kerklaan en Kortenoord, net voorbij Bier.
Het postkantoor was toen een houten bijgebouw. Later is deze naar de overkant van de ’s-Gravenweg verhuisd, om daarna naar ’s-Gravenweg 220 te verhuizen.
Oma Muit had aan de Parallelweg een postagentschap waar zij tot 1954 postale diensten verleende.
En inmiddels was ook zoon Jan al in ’s Rijksdienst getreden.
– Postkantoor ‘s-Gravenweg 220 (foto Wim Raaphorst) –
– Opa Jan Muit –
Jaap vertelt een mooie anekdote uit die tijd:
“Zo was er een man in de polder, die bracht ik voor het eerst zijn AOW.
Die wilde het niet hebben, hij had genoeg, zei hij.
Ik weer terug naar het postkantoor met dat geld.
Mijn chef is toen ’s avonds met hem wezen praten.
Er is toen een spaarbankboekje geopend voor die man.
En we hadden toen afgesproken dat ik elke maand het gele ontvangstbon zou laten tekenen,
en het geld werd toen door ons op het spaarbankboekje gezet.
Dat is zeker twintig jaar zo doorgegaan.
De erfgenaam van die man had er in ieder geval een mooie erfenis aan overgehouden.”
Jaap was ook altijd met eten bezig.
Hij woonde toen in het Van Burenbuurtje langs de Hoofdweg, en tijdens zijn postronde in Gouderak had iemand een varken over.
Jaap was toen ’s avonds dat varken gaan halen en naar de slacht gebracht in Rotterdam.
De volgende dag zouden ze het geslachte varken weer ophalen met een bestelbus.
Alleen z’n maat was de bus vergeten te regelen.
“Wij met m’n lelijke eendje ernaartoe, lege postzakken op de achterbank.
Maar ja, dat varken was natuurlijk veel langer, dus hebben we de raampjes opengeklapt,
en aan beide zijden staken de poten door het raam.
Je zag de mensen onderweg heel gek kijken,” vertelt Jaap met een lach op zijn gezicht.
Nadat mijn vader met pensioen ging, kon ik in Nieuwerkerk aan de slag.
“Het postkantoor was in die tijd gevestigd in een houten barak in de Lorentzstraat.
Een hele gezellige tijd, we hebben een hoop lol gehad onder elkaar.”
Later verhuisde het kantoor naar winkelcentrum Reigerhof,
en sinds 1996 was het bestelkantoor ondergebracht op het bedrijventerrein Hooge Veenen.
Daar werkte ook Arnout, zoon van Jaap, die de vierde generatie Muit vertegenwoordigde.
Arnout begon in 1992 als zaterdaghulpkracht in Capelle en kwam in 1996 naar Nieuwerkerk.
Jaap is in 2004 met pensioen gegaan,
en Arnout is rond 2015 van baan veranderd —
en daarmee heeft de familie Muit bijna 120 jaar bij de Post gezeten in Nieuwerkerk.
– Overgrootvader Jan Muit –
Hij begon in 1928.
“Mijn vader werkte van 1928 tot 1946 als besteller en werd daarna kantoorhouder.
In 1973 ging hij eruit als hemp 1 (hoofdemployé 1e klasse).
Het postkantoor stond destijds aan de ’s-Gravenweg 220 en later aan de Bernhardstraat,” vertelt Jaap.
“Als ik net uit Gouda gefietst kwam van school, lag er twee à drie keer per week een telegram klaar dat weggebracht moest worden.
Én… altijd naar hetzelfde adres op Ver-Hitland.
Kon ik na schooltijd nog een keer de dijk op met de fiets.
Ik heb een poosje geleden met Adri den Boer daarover gehad, die heeft dat toen voor mij uitgezocht.
Wat bleek: die mensen hadden gewoon telefoon in huis.
Mevrouw belde daar wel mee, alleen mijnheer had een hekel aan bellen en wilde overal een schriftelijke bevestiging van.”
Buslichting
Het gezinsleven van de familie Muit stond in Jaap’s jonge jaren volledig in het teken van de Post.
Hij kan zich nog goed herinneren dat het hele gezin in de kerstperiode meewerkte om de post weg te krijgen.
“Broers, zusters, iedereen sorteerde mee.
Ik ging met een boodschappentas de brievenbussen legen, en dan werd de post in de woonkamer opgezet, gestempeld en gesorteerd op ressort en op de boerentrie,” aldus Jaap, die in 1964 uiteraard ook bij de Post kwam werken.
“Maar ik mocht niet in Nieuwerkerk werken, omdat mijn vader daar kantoorhouder was. Daardoor ben ik in Moordrecht begonnen. En altijd op de fiets.
In die tijd bracht de Post ook de AOW in contanten rond. Dat kan je je eigen nu niet meer voorstellen, maar dat ging toen nog zo.
Na het tekenen van een geel ontvangstbewijs moest het AOW-bedrag contant uitgeteld worden.
– Opening Postkantoor op de hoek Prinses Irenestraat en de Prins Bernhardstraat –
– Postkantoor op de hoek Prinses Irenestraat en de Prins Bernhardstraat –
– Jaap en Arnout in 1998 –
– Gezellige boel aan de Lorentzstraat. Boven v.l.n.r. Wim van Mourik, Hans Hazebroek, Gerard Kool, Inge Post. Jan Wijnen, Bert Spek, Wilma Schouten, Gerrit den Butter, Cees van de Knaap, Dirk den Otter, Mimi Bos, Monica Seip, Wim van de Hoek. Onder v.l.n.r. Jaap Muit, Johan Timmer. Wim de Bruin, Hans Kerkhof, Klaas Timmer, Peter de Besten. –
Lees ook deze verhalen
