”Het leven is mooi, maar je moet het zelf maken”

In 1911, op 10-jarige leeftijd!!, begon Henk op de tuinderij van Kees van Oosten op de Ringdijk al te werken. Daarnaast hielp hij ’s avonds nog bij het bezorgen van de krant. En ’s morgens om vijf uur weer naar de tuinderij! Twee bossen peen werden de start van z’n “carrière” als groenteboer.

Het was voor Henk de start – Henk Sterk met een hond als hulpje! – (foto: onbekend) om zelf te gaan handelen als groenteboer. Op de tuinderij kocht hij de producten in. Per kruiwagen leverde hij allerlei soorten groente af, zoals bloemkool, pronkers, stokbonen of andijvie. Later kocht hij de groente in op het Noordplein in Rotterdam.

In het begin had hij een kar, die hij zelf moest duwen. Daarna had hij een trekker met een hond als hulpje! Henk vertelde: “Je kon de groenten niet het hele jaar door krijgen. Hetzelfde gold voor de inkoop van fruit.”

Twee dagen vóór Kerst tot half januari waren sinaasappelen te koop: tien voor een kwartje en voor hele goede kwaliteit 35 cent! Men betaalde zes cent per kilo voor appelen, en dat vonden sommigen nog veel te duur.

Zeventien en al 4 uur in de gevangenis……

Als beginnende ‘groenteman’ belandde Henk in 1918 voor een paar uur in de gevangenis aan de Noordsingel in Rotterdam.

Dat kwam zo: In 1918 werd er op de dijk een Onafhankelijkheidsfeest georganiseerd. Henk stond daar ook met een kraampje, want hij zag daar wel handel in. Voor een vergunning voor een kraam moest je echter 18 jaar zijn en Henk was pas zeventien.

Aan het eind van de dag werd hij gecontroleerd en was helaas de klos. Hij had geen vergunning en moest mee naar het huis van bewaring in Rotterdam. Heel jammer, want hij had goed verdiend die dag.

Hij moest al zijn geld afgeven en hij belandde daarna vier uur in een cel, waarna hij weer naar huis mocht.

“Het zijn toch altijd de kleintjes, die gepakt worden,” vertelde hij later gepikeerd aan zijn ouders.

De Hallen……

Veel van zijn klanten woonden een eind uit de buurt. Vroeger ging hij ook naar omliggende dorpen, maar toen hij al tegen de zeventig liep, had hij zijn grens gelegd bij de Zuidplaspolder. Hij had klanten die al meer dan zestig jaar bij hem kochten.

Behalve zijn uitbrengklanten had Ome Henk zijn afnemers in de buurt. In zijn achtertuintje aan de Verzetstraat stonden twee houten optrekjes. De “Hallen” noemde Ome Henk ze met een zekere beroepstrots.

Op schappen en rekken stond zijn assortiment uitgestald. De mensen konden er niet alleen voor groente en fruit terecht, maar ook voor een potje mosterd, een fles azijn of pils.

De leerlingen van de lagere Rehobothschool of de huishoudschool waren eveneens regelmatige bezoekers. Ze waren gek op snoep en “zoethout”, en dat verkocht Henk dan ook in grote getale!!